¡Hola!

Hier zijn we we weer met een nieuwe update. Dit verhaal begint met de blijde intrede van twee dierbaren in ons leven, Nicole en Daniel. Na een lange tijd van enkel skype-conversaties doet het toch deugd iemand terug te zien. Dit weerzien ging natuurlijk gepaard met een lekkere maaltijd voorafgegaan door een pisco sour, de nationale cocktail. De eerste activiteit die we samen deden was een citytour die ons meenam op een reis langs de wonderen in en rond cusco. De kathedraal, gevuld met kunstwerken die de mix tussen cusceñanen en hun Europese overheersing toont, was vergelijkbaar met wat er in ons belgenlandje te bezoeken valt. De opmerkelijke schilderijen en een jesusbeeld met een donkere huidskleur zorgden toch nog voor een aantal verschillen. Over opmerkelijke schilderijen gesproken, beeld je in: een schilderij van zes op vier dat de klassieke figuren en vormgeving van een laatste avondmaal weergeeft, maar waar de maaltijd in het midden van de tafel vervangen is door een lekkere cavia doorgespoeld met een glaasje chicha, het bier van de inka's. We geven er even een foto bij voor de duidelijkheid.

Verder bezochten we de tempel van coricancha, gewijd aan inti, de god van de zon. Het gigantische binnenplein en zijn omringende zuilengallerijen zouden vroeger volledig bedekt moeten geweest zijn met goud. Dit goud heeft deels voor de rijkdom van het Spaanse rijk gezorgt anderzijds is een groot deel aan het vaticaan geschonken.

Hierna bezochten we een aantal sites rond cusco. Deze sites waren gewijd een aantal natuurelementen zoals de zon en het water. De inkas hadden een ongeloofelijk kennis van het heelal en zijn hemellichamen, wat op de zonnewendes voor intressante fenomenen zorgt. Een grote steen in de site van qenqo zou op de dag van de zomerzonnewende de schaduw van een puma weergeven. Ook zijn er op veel sites kalenderstenen terug te vinden waarop de zon een bepaalde gat verlicht op dagen die belangrijk waren voor de inkacultuur.

De volgende dag vertrokken we op een ontdekkingstocht in de heilige vallei van de inka's. Na een stop, die ons een prachtige panorama foto opleverde, kwamen we aan in pisac. In deze stad vonden we een reuzegrote markt gevuld met honderden typisch Peruaanse producten. Het mekka voor souvernirshopping. Na de markt even te verkennen, nestelden we ons op een bankje van een lokale bar om te genieten van frisse cusqueña. Het hoogtepunt van deze tour was het bezoek aan ollantaytambo. Ollantaytambo is een tempel die gewijd is aan de condor en tevens de woonplaats van een van de belangrijkste inka's, patchacuti. Een vermoeiende klim geeft je een prachtig zicht over het heiligdom en het gebergte aan de overkant waar de voedinsmiddelen, in stenen constructies, hoog en droog werden bewaard, ver van de invloed van schimmels en insecten.

Het waren prachtige dagen die we hier hebben beleefd met onze twee gasten, waarvoor dank.

De klus die we enkel met ons twee hebben moeten klaren, was een wandeltocht van drie dagen, de Lares trek genaamd. Het was een prachtige tocht die je via wegen, aangelegd door de lokale boeren om van dorp naar dorp te gaan, langs het authentieke Peruaanse platteland leidt. De mensen die daar wonen wisten tot een paar jaar geleden nog de waarde van de soles en deden aan ruilhanden. Ook het Spaans zijn ze nog niet machtig en spreken dus het lokale quechua, een taal die reeds door de inka's werd gesproken. Een aantal woorden die wij nu kennen en gebruiken zijn quechua-woorden: llama, alpaca en het gedroogde vlees 'jerky'. De De tweede dag was het zwaarste. Een klim tot een hoogte van 4500 meter is geen eitje op deze hoogte. De organisatie van deze tocht alsook het eten was gewoon schitterend. Telkens we op bestemming aankwamen stonden te tenten klaar voor ons, na een uurtje rust kregen we popcorn, een lekkere tasje thee en koekjes. Een heerlijk avondmaal gevolgd door een interessant inkaverhaal of een uitleg over de sterrenconstellaties sloten onze dagen af. De maaltijden werden ter plaatste klaargemaakt door de kok en dragers, die met gasbussen en al het materiaal ook het overgrote deel van de tocht afleggen. Hoedje af! Elke ochtend, na een ijskoude nacht in een tent, werden we gewekt met een hartverwarmend tasje coca-thee en waren we na een stevig ontbijt klaar om er weer in te vliegen. Het was zwaar maar we hebben ervan genoten.

Dit was even een korte update van ons avontuur in Peru,

Vele groetjes Steffi & Niels