Bolivia: La Paz - Zoutvlaktes van Uyuni
Dag iedereen,
Vandaag een update over onze reis naar het land van bolhoedjes, heksenmarkten en de vangst van Che Guevara.
Om je te verplaatsen binnen Zuid-Amerika is de bus verruit de goedkoopste optie, maar ook de meest vermoeiende. Uiteindelijk zouden wij in onze reis van 7 dagen, 82 uur op de bus zitten. Van bussen in 'cama' moet je niet te veel verwachten, als je de zetel plat kan leggen is het nog moeilijk slaap te vatten.
Onze eerste halte was de stad 'De Vrede', la paz in het Spaans. Bij aankomst werden we meteen opgewacht door onze lokale partner. De eigenaar van het reisbureau bleek een boliviaan te zijn die zijn gehele jeugd op het strand van california had doorgebracht, en dan ook vlekkeloos Engels sprak. De service die we kregen was gewoonweg schitterend. Na een kleine pauze om even op te frissen, vertrokken we op onze citytour. La paz is volledig omringd door bergen, wat langs de ene kant de stad opdeelt in verschillende delen, langs de andere kant ook prachtige uitzichten oplevert. De stadstour bracht ons naar vele van deze panorama's, toonde ons het politieke centrum en leidde ons de weg naar de heksenmarkt. De heksenmarkt is een naam gegeven door de Europese veroveraars, simpelweg omdat de praktijken die ze daar zagen voor hun hekserij leek. Eigenlijk waren het gewoon gebruiken die tot de dag van vandaag tot de cultuur van de andes behoren. Een van de praktijken is om 'patchamama' (moeder aarde) gunstig te stemmen, door het begraven van een lamafoetus. Deze kan je er dan ook in alle maten en gewichten, met of zonder haar, vinden. Verder zijn kruidenmengelingen voor alles en nog wat samen met beeldjes voor bescherming dingen die veelvuldig over de toonbank gaan als souvernir.
Na een deugddoende nachtrust vertrokken we de volgende dag naar tiwanaku en zijn zonnepoort. Een prachtige dag vol met zonnestralen verlichtte de tempels van deze pre-inkacultuur. Dankzij een zeer goede gids kwamen we een heleboel interessante dingen te weten over die ons inzicht opleverde over eens iets anders dan inka's. Sommige wetenschappers beweren dat tiwanaku wel eens de oudste stad ter wereld zou kunnen zijn. Dit omdat resten gevonden in het titikakameer, te linken zijn aan deze stad en er dus al sprake zou van geweest zijn toen het meer nog niet zo verspreid was. Anderzijds omdat de zonnestralen die de hoeken van de zonnepoort bij de zonnewendes moet verlichten, hier nu niet meer precies op weten in te vallen. Dit kan verklaard worden door het bouwen van deze poort toen de inclinatie van de aarde nog anders was. Al moet ik wel zeggen dat onze gids dit als Europese zever bestempelde. Tijdens ons buffetlunch kregen we een soort van salsa voorgeschoteld die wij en onze medepassagiers nog niet hadden gezien. Wanneer een van onze Engelse medereizigers zijn vinger, inclusief lange en vuile vingernagel, in dit goedje stak om te proeven, hebben wij wijselijk gepast. Onze pauze werd nog eens opgevrolijkt door een zotte Franse, die er niet beter op gevonden had om met een andere vrouw van Zwitserland, kletterende ruzie te maken. Al bij al een intressante en amusante dag.
Dit is alles wat deden voor het vertrek naar het prachtige uyuni. Voor de stad zelf moet je echt niet naar bolivia gaan. De stad is klein en lelijk dit in schrill contrast met de schoonheid van de zoutvlaktes. Elke dag van deze reis is bracht ons naar een volledig ander landschap, van zout over woestijn naar lagunes en geysers. Het zicht over deze zoutvlakte van 12 vierkante kilometer, werd voorafgegaan door een treinenkerkhof. Een opeenstapeling van treinwrakken gaf stof voor een heleboel prachtige foto's. Midden in deze witte spiegel ligt het visseneiland. Heel dit eiland is bezaaid met cactussen van 30cm tot 9m hoog, en voelt als een compleet nieuwe wereld als je de oneindige zoutvlakte verlaat. Na een eerste dag van natuurschoon begon ons avotuur naar het hotel. Normaal gezien verbleven we in een hotel waar de overgrote meerderheid vervaardigd was uit zout. Aangezien het reisagentschap geen reservaties had gemaakt, omdat dit volgens hun onmogelijk was, reden we met onze 70-jarige chauffeur rond op zoek naar onderdak. Omdat de nacht reeds gevallen was en andere groepen toeristen ons steeds voor waren, vonden we na 2 uur uiteindelijk een slaapplaats bij een lokale familie. Spijtig dat we geen thermometer meenamen, want in onze kamer lag de temperatuur volgens ons rond het vriespunt. Dankzij een lekkere maaltijd en een warme tas thee wisten we iets warmer de slaap te vatten.
De 2de dag vertrokken we al vroeg na het ontbijt. We reden door een woestijnachtig landschap dat omwille van vele prachtige rotsformaties uniek was om te zien en op veel momenten meer op een schilderij leek dan de werkelijkheid. De vele lagunes die we die dag zagen, hadden kleuren die we nooit eerder in water zagen. Van hemelsblauw tot appelblauwzeegroen en zelfs rood. De vele flamingo's waren de fauna die de welgekende combinatie met flora compleet maakte. Deze prachtige wezens, drijvend op een helderblauw meer, met golvende bergketens in de achtergrond, zorgde ervoor dat we de koude nacht snel vergaten. De avond viel al snel maar deze keer hadden we wel basisaccomodatie. Het woord 'basisaccomodatie'mag je heel letterlijk nemen, en hier was er dan ook geen verwarming. Met -10 als buitentemperatuur zit er niets anders op dan met 2 in een kleine bedje te gaan liggen en mekaar te verwarmen. Het eten die avond was een boliviaanse specialteit: een grote pot met wienerworst, ajuin, fritten, en gekookte eieren. Wie ooit deze combinatie bedacht had al te lang buiten gezeten bij deze temperaturen denken wij. De fles wijn die we zonder kurkentrekker moesten openen, was een sympathiek gebaar maar moeilijk te drinken met de stop erin.
De derde dag bracht Octavio, onze chauffeur, ons naar een vulkanisch gebied. Geysers, fumarollen en borrelende modderputten zijn dingen die je niet snel vergeet. De stop die we maakte bij warmwaterbronnen was een manier om je op te warmen van de vorige nacht, maar de gedachte aan de koude bij het verlaten van deze hittebron was genoeg om ons af te schrikken en spontaan kiekevel te geven. Na het afzetten van onze vier Canadese omhooggevallen medereizigers aan de grens met Chile, hadden we een lange weg terug voor de boeg. De platte band en het verliezen van een velg zorgde voor entertainment onderweg. Na 9 uur rijden kwamen we terug aan in Uyuni om vandaar naar La Paz te rijden.
De terugweg was weer een tocht met weinig slaap en omdat we een minder luxueze bus namen, stopte de bus in elke boerengat van Bolivie en Peru. De verschillende controles op smokkelwaar waren dan wel weer iets wat je enkel op goedkopere bussen ziet. Vrouwen met bolhoeden die vertrekken met 30 zakken en aankomen, na een controle, met 10 zakken waren telkens de pineut. Uiteindelijk kwamen we om half 1 's nachts aan in Cusco en konden we EINDELIJK genieten van een warm bed en een heerlijke douche.
De foto's die bij dit avontuur horen staan reeds op de blog.
Citytour - Heilige Vallei - Lares Trek
¡Hola!
Hier zijn we we weer met een nieuwe update. Dit verhaal begint met de blijde intrede van twee dierbaren in ons leven, Nicole en Daniel. Na een lange tijd van enkel skype-conversaties doet het toch deugd iemand terug te zien. Dit weerzien ging natuurlijk gepaard met een lekkere maaltijd voorafgegaan door een pisco sour, de nationale cocktail. De eerste activiteit die we samen deden was een citytour die ons meenam op een reis langs de wonderen in en rond cusco. De kathedraal, gevuld met kunstwerken die de mix tussen cusceñanen en hun Europese overheersing toont, was vergelijkbaar met wat er in ons belgenlandje te bezoeken valt. De opmerkelijke schilderijen en een jesusbeeld met een donkere huidskleur zorgden toch nog voor een aantal verschillen. Over opmerkelijke schilderijen gesproken, beeld je in: een schilderij van zes op vier dat de klassieke figuren en vormgeving van een laatste avondmaal weergeeft, maar waar de maaltijd in het midden van de tafel vervangen is door een lekkere cavia doorgespoeld met een glaasje chicha, het bier van de inka's. We geven er even een foto bij voor de duidelijkheid.
Verder bezochten we de tempel van coricancha, gewijd aan inti, de god van de zon. Het gigantische binnenplein en zijn omringende zuilengallerijen zouden vroeger volledig bedekt moeten geweest zijn met goud. Dit goud heeft deels voor de rijkdom van het Spaanse rijk gezorgt anderzijds is een groot deel aan het vaticaan geschonken.
Hierna bezochten we een aantal sites rond cusco. Deze sites waren gewijd een aantal natuurelementen zoals de zon en het water. De inkas hadden een ongeloofelijk kennis van het heelal en zijn hemellichamen, wat op de zonnewendes voor intressante fenomenen zorgt. Een grote steen in de site van qenqo zou op de dag van de zomerzonnewende de schaduw van een puma weergeven. Ook zijn er op veel sites kalenderstenen terug te vinden waarop de zon een bepaalde gat verlicht op dagen die belangrijk waren voor de inkacultuur.
De volgende dag vertrokken we op een ontdekkingstocht in de heilige vallei van de inka's. Na een stop, die ons een prachtige panorama foto opleverde, kwamen we aan in pisac. In deze stad vonden we een reuzegrote markt gevuld met honderden typisch Peruaanse producten. Het mekka voor souvernirshopping. Na de markt even te verkennen, nestelden we ons op een bankje van een lokale bar om te genieten van frisse cusqueña. Het hoogtepunt van deze tour was het bezoek aan ollantaytambo. Ollantaytambo is een tempel die gewijd is aan de condor en tevens de woonplaats van een van de belangrijkste inka's, patchacuti. Een vermoeiende klim geeft je een prachtig zicht over het heiligdom en het gebergte aan de overkant waar de voedinsmiddelen, in stenen constructies, hoog en droog werden bewaard, ver van de invloed van schimmels en insecten.
Het waren prachtige dagen die we hier hebben beleefd met onze twee gasten, waarvoor dank.
De klus die we enkel met ons twee hebben moeten klaren, was een wandeltocht van drie dagen, de Lares trek genaamd. Het was een prachtige tocht die je via wegen, aangelegd door de lokale boeren om van dorp naar dorp te gaan, langs het authentieke Peruaanse platteland leidt. De mensen die daar wonen wisten tot een paar jaar geleden nog de waarde van de soles en deden aan ruilhanden. Ook het Spaans zijn ze nog niet machtig en spreken dus het lokale quechua, een taal die reeds door de inka's werd gesproken. Een aantal woorden die wij nu kennen en gebruiken zijn quechua-woorden: llama, alpaca en het gedroogde vlees 'jerky'. De De tweede dag was het zwaarste. Een klim tot een hoogte van 4500 meter is geen eitje op deze hoogte. De organisatie van deze tocht alsook het eten was gewoon schitterend. Telkens we op bestemming aankwamen stonden te tenten klaar voor ons, na een uurtje rust kregen we popcorn, een lekkere tasje thee en koekjes. Een heerlijk avondmaal gevolgd door een interessant inkaverhaal of een uitleg over de sterrenconstellaties sloten onze dagen af. De maaltijden werden ter plaatste klaargemaakt door de kok en dragers, die met gasbussen en al het materiaal ook het overgrote deel van de tocht afleggen. Hoedje af! Elke ochtend, na een ijskoude nacht in een tent, werden we gewekt met een hartverwarmend tasje coca-thee en waren we na een stevig ontbijt klaar om er weer in te vliegen. Het was zwaar maar we hebben ervan genoten.
Dit was even een korte update van ons avontuur in Peru,
Vele groetjes Steffi & Niels
Arequipa
Dag iedereen,
Vandaag brengen we jullie op hoogte van ons avontuur in Arequipa, de witte stad. We hadden onze baas op de hoogte gebracht dat we graag eens naar Arequipa zouden gaan. Tot onze verbazing was dit absoluut geen probleem, en mochten we zelfs als afgevaardigden van het reisbureau de streek gaan verkennen. Hij ging zijn contacten eens aanspreken. Die 'eens' mag je hier steeds letterlijk nemen, en zo duurde het dan ook tot donderdagnamiddag voordat alles in orde was. Aangezien we donderdagavond onze bus hadden, was dit naar Belgische normen op het nippertje. Voor Peruvianen hadden we nog een zee van tijd.
Donderdag vertrokken we dan voor een rit van tien uur vanuit Cusco. De afstanden zijn hier enorm en een slaapbus was dan ook meer als welkom. Kies je een luxueuze bus zoals ons, of neem je een standaard schoolbus, slapen blijft toch moeilijk. Meer dan uitgeput kwamen we omstreeks een uur of zeven aan in het busstation. Hier werden we opgewacht en naar onze hostel gebracht. We sliepen in een standaardkamer maar we waren al meer dan blij met een heerlijke warme douche. In Cusco valt elke andere dag de electriciteit wel eens uit en zitten we in de namiddag en soms in de avond zonder water. Dit probleem bestaat in Arequipa gelukkig niet. Na dit verkwikkend intermezzo begonnen we aan onze citytour. Mede dankzij een supergoede gids zijn we een beetje verliefd geworden op dit plaatsje. Het marktplein en de gebouwen in kolloniale stijl deden Steffi een beetje denken aan Havana, Cuba. We bezochten een aantal prachtige kerken en een stad in de stad. Een oud klooster dat nu volledig te bezoeken valt, gaf voldoende materiaal voor aan aantal prachtige fotos.
Voor de lunch kozen we, op aanraden van onze gids, voor het restaurant 'chicha'. Een prachtig restaurant dat met zijn patio ons in de sfeer van de provence bracht. Steffi koos voor een burger van alpacavlees, en ik voor het superhete gerecht rocota relleno. Een gevulde peper die zelfs liefhebbers van pikant eten het vuur aan de schenen kon leggen. Na dit culinaire hoogstandje liepen we zelf nog rond in Arequipa en kropen vroeg in bed om de volgende dag vroeg naar de colca canyon te vertrekken.
Met een klein groepje reden we dan van Arequipa naar Chivay, de hoofdstad van deze regio. Tijdens deze drie uur durende rit door dit prachtige natuurreservaat, gaf onze fantastische gids ons uitleg over alle dieren en planten die we tegen kwamen. We zagen lamas, alpacas en vicuñas. Voor de leken, alpacas hebben een platte staart en platte kop. Lamas hebben een langere oren en een staart die in de lucht steekt. Vicuñas zijn de koningen van Peru. De wol van dit beest is het duurste wol dat je kan vinden op onze aardbol. Omdat er op 2 jaar slecht 200 gram van zo'n beest komt, betaal je voor een sjaaltje ongeveer 600 euro. De lokale bevolking zorgt voor deze beesten en zorgt dat stropers niet de kans krijgen om er een van te doden. Buiten al deze verschillende soorten zijn er ook nog kruisingen, die in tegenstelling tot een muilezel wel zelf ook nog vruchtbaar zijn en dus nog meer kruisingen kan maken. Met andere woorden ze zijn moeilijk te onderscheiden. In het dorpje waar we verbleven, zijn we naar een dansfeest geweest. We zagen een heleboel traditionele dansen zoals de 'malaria'. Een dans waarbij iemand op grond ligt te trillen terwijl ze de ziekte proberen te overwinnen door je te geselen. Omdat wij uit het publiek werden gekozen, hebben we de zweep dan ook mogen voelen.
De volgende dag vertrokken we zeer vroeg naar de colca canyon. Dit is de 2de diepste canyon ter wereld, dieper dan die andere onbekende in Arizona. Het panorama vanop de rand was adembenemend. We reden door tot aan de condor canyon. Vanuit dit uitkijkpunt konden we 5 prachtige condors aanschouwen. Hun indrukwekkende spanwijdte, de korte afstand waarop ze voorbij vliegen samen met de achtergrond van de met wolken bezaaide canyon maakte dit iets om nooit te vergeten. Verder zagen we de reuzekolibrie, een heleboel hagedissen en andere prachtige wezens.
Eens terug in Arequipa keken we nog wat rond en aten we iets voor we terug op de bus naar Cusco moesten. Aangezien mijn ouders geland waren in Lima hebben we nog even gebeld om te horen of alles in orde was, en zat ons avontuur erop. De fotos zullen ook nog vandaag op onze blog verschijnen.
Dit was dan weer even een update. We hopen dat jullie ervan genoten hebben. Voor verdere vragen over de fauna en flora van Peru, aarzel niet ons te contacteren.
Steffi & Niels
Vervolg van het avontuur
Beste vrienden,
Alweer is er een week voorbij en we kunnen jullie verzekeren dat het snel gaat. Spijtig genoeg moeten we jullie meedelen dat we geen tours hebben gedaan deze week. Foto's om jullie jaloers te maken hebben dan spijtig genoeg ook niet van de voorbije week. Verhalen kunnen we natuurlijk altijd vertellen.
Deze week zijn we begonnen aan dat waar we eigenlijk voor in Peru zijn, onze stage. Spijtig genoeg zijn we in het laagseizoen gekomen, en is er dus niet bijster veel werk te verichten. We hebben ons dan maar bezig gehouden met een beetje marketing, met name het maken van een facebook pagina. Voor de mensen die intresse hebben in bekijken van ons werk, verwijzen we jullie graag door naar www.facebook.com/XtremeTourbulenciaCusco. Het reisbureau waarin we werken is gespecialiseerd in wandeltochten van 2 tot 15 dagen. De inka-trail tot aan machupicchu is een van hun belangrjikste producten, maar ze verkopen evengoed alternatieve trekkings met dezelfde adembenemende eindbestemming. Buiten het maken van de facebook pagina zijn we bezig met de inrichting van het reisbureau en proberen we wat vertaalwerk voor de website te doen.
Donderdag was het weer activiteitenavond in de talenschool. De activiteit van deze week was een les origami van een van de leerkrachten. Hij is al papier aan het vouwen sinds hij 12 was en kan dan ook prachtige dingen maken. Bij ons bleef het redelijk basic en na heel wat geprul wisten we een duif en een eekhoorn te plooien.
Gisteren zijn we even op stap geweest met onze leerkrachten. We trokken naar een heel lokale bar waar ze een soort van alcohol stoken die dateert uit de koloniale periode. Wij dronken de kruidenvariant ervan, wat naar onze mening te vergelijken was met jägermeister. Verder hebben we ons eerste alpacaproduct gekocht. In een klein winkeltje naast het plein kochten we een superzachte alpacamuts voor 60 soles. De jassen van babyalpacawol waren met een prijs van 800 soles net boven het bduget.
Dit was het weer voor deze week,
Hasta Luego
Ontdekkingen en tours
Dag iedereen,
Het is tijd om jullie nog eens op de hoogte te houden van wat we hier allemaal uitsteken. Vorig weekend zijn we eindelijk kunnen verhuizen naar ons eigen appartementje. Het is een middelgroot appartement met 3 kamers, waarvan onze slaapkamer gelegen is op een soort van mezzanine. Omdat de huizen in cusco gebouwd zijn op de dikke fundamenten van oeroude inca-woningen, blijft de warmte buiten en is het in de ochtend koud binnen. Verwarming is hier niet gebruikelijk en we moeten het dus stellen met een extra deken. Nu we onze eigen stek hebben, begonnen we terug wat te sporten. Op deze hoogte is sporten ongeloofelijk zwaar, en zien we elke keer af!
Vorig weekend deden we onze eerste tours in de buurt van cusco. Na het vergelijken van prijzen van 10 van de 100 reisbureaus op de plaza de armas, kozen we voor een tour naar maras-moray. Moray is een een opeenstapeling van grote cirkelvormige terassen, die de inca´s gebruikten om te experimenteren met het kweken van verschillende gewassen. Er is namelijk een temperatuursverschil van 15ºC tussen de top en de bodem. Elk terras heeft zijn eigen microklimaat en liet zo verschillende beplantingen toe. Vervolgens reden wij via kronkelige bergwegen verder naar maras. Deze plaats is bekend omwille van zijn zoutterassen en het prachtige zicht ervan. Uitgestrekt op een bergwand liggen honderden van deze witte zoutbronnen. Voor de foto's van deze 2 excursies zullen jullie nog heel even geduld moeten uitoefenen, want we hebben geen internet meer thuis. Wij hopen ze er morgen of overmorgen op te plaatsen.
Zondag was weer een dag gevuld met avontuur. Niets beter dan een paardrijtocht langs smalle bergpadjes om de adrenaline te laten stijgen. Met de paarden brachten we een bezoek een de tempel van de maan, waar eigenlijk zo goed als niets meer van overgebleven is. Ook 'zone-x', wat vroeger prachtige incabouwwerken waren, lag er verwoest bij. De spanjaarden samen met de tijd hebben goed hun best gedaan.
Maandag brachten we een bezoek aan 'el molino'. Dit is de zwarte markt van cusco. Het is een reuzegrote overdekte marktplaats waar je evenveel namaak kan vinden als in Turkije. DVD´s voor 3 soles! Hier kan je alles vinden en het is dan ook een populaire plaats onder de cusqueños. Op deze markt maakte we al een visueel kennis met een streekproduct 'cuy'. Deze cavia's lagen hier lekker gebraden, inclusief tandjes, op ons te wachten in de eetkraampjes. Om salmonela te vermijden lieten we dit huisdier toch maar links liggen. Als je denkt dat dit al vreemd is, dan zal je nog harder verschieten als we jullie vertellen dat men in sommige dorpjes in Peru al wel eens een katje durft te roosteren.
We begonnen in het begin van de week al aan onze laatste week spaanse les. We moeten zeggen dat het toch al goed begint te lukken en hopen klaar te zijn om de toeristen te ontvangen in ons reisbureau.
Steffi & Niels
De eerste week
Dag iedereen,
Inmiddels is het al dinsdag van week 2. Hoogtijd om weer even iets van ons te laten horen.
De eerste week is voorbij gevlogen, dit omdat alles nieuw en onbekend is.
Maandag begonnen we met onze eerste spaanse lessen, natuurlijk ging dit gepaard met de nodige spanning. Eens we zagen dat de leerkrachten niet veel ouder waren als ons hadden we meteen door dat deze spanning onterecht was geweest. Onze spaanse lessen beginnen om 14u en duren normaal 4 uur. Omdat Niels niet graag 4 uur in een saai leslokaal vertoeft, trekt hij tijdens het 2de lesblok, steeds Cusco-stad in met zijn leerkracht. Spaans leren met een espresso of versgemaakt sapje is zo veel leuker. De talenschool organiseert elke donderdag een activiteit. Afgelopen donderdag was het quiz-avond in een loungebar genaamd 'the frogs'. Aangezien de teams per nationaliteit werden ingedeeld, en wij slecht met 5 belgen in cusco zijn, smolten wij samen met de gringo's (amerikanen) en een taiwanees. Dankzij onze kennis van de hoofdsteden wonnen wij de quiz tegen 2 duitse en 2 hollandse teams!
Cusco is een prachtige stad en dan ook de moeite waard om te verkennen. Wanneer we wat vrije tijd hadden (elke voormiddag), trokken we erop uit. De lokale marktjes zijn ideaal om de sfeer op te snuiven en lokale producten te kopen. San Pedro is een van die marktje waar je maar beter op je spullen let! Een amerikaans meisje vertelde ons dat ze je eerst natmaken ( door te spuwen), om je af te leiden, waarna ze je beroven. Op deze markt kan je alles kopen. Van varkens in hun geheel tot handtassen en versgemaakte fruitsapjes. Een echte rayban zonnebril voor 1 soles kan je ook enkel daar vinden. 1 soles voor het hoesje waarna je nog 25 voor de bril zelf moet betalen. Maar het is wel een 'echte' rayban. Normaal 125 euro nu 7 euro omdat ze een special price maken.
Vrijdagnammidag brachten we een luguber bezoek aan het kerkhof van cusco. Hier lagen een heleboek bekende schrijvers en kunstenaars van cusco naast hun honderden onbekende buren. Uit plaatsgebrek doen ze hier aan het stapelen van lijken, en werken ze liever in de hoogte dan zoals bij ons in de grond. De familiegraven van sommige waren echte bouwwerken met meerdere verdiepingen. Tot onze verbasing brengen veel families elke zondag een bezoek aan het graf.
Gisteren trokken we de stad in om een lekker sapje te drinken. Omdat we graag eens iets nieuws proberen, namen we een sapje van fruit dat we nog niet kenden. We gingen voor 'durazno'. Na wat opzoekingswerk bleek dit echter perzik te zijn :).
Dit was even een korte update van ons avontuur. We hopen dat jullie ervan genoten hebben. We hebben ook al enkel sfeerbeelden op onze blog gezet.
PS: Als je de verkopers gelooft is alles van echte alpakawol gemaakt, zelfs een rugzak van 5 euro.
Steffi & Niels
Het begin
3,4 maart 2012 ~ Brussel - Parijs - Lima - Cusco
De dag begon al vroeg. Om 7 uur vertrok onze TGV, met bestemming Parijs Charles De Gaulles, in Brussel-Zuid. Na het afscheid nemen van onze geliefde ouders reisde we tot onze verbazing in eerste klasse naar onze eerste tussenstop. Eens aangekomen konden we onmiddellijk op onze vlucht richting Lima stappen (hier zaten we spijtig genoeg niet in eerste klasse). De wijnstelende, plaatsinnemende Italiaan die naast ons zat maakte de vlucht net iets minder aangenaam. Steeds als de drankwagen voorbij kwam nam hij stiekem 3 flesjes rode wijn om vervolgens nog eentje te vragen wanneer ze hem vroegen wat hij wou drinken. Wanneer hij dan in slaap viel (mond wagenwijd open en ettelijke snurkgeluiden) moest het gehele vliegtuig oppassen om hem niet aan te raken in het voorbij lopen of hij begon gewoonweg in het wildeweg te slaan ! Zelfs de stewardess heeft een mot gekregen.
Omstreeks 18.30 plaatselijke tijd (6uur vroeger dan België) kwamen we aan in Lima waar we opgewacht en naar de hostel gebracht werden. Lima gaf ons een beetje het Brussel gevoel, een mooi centrum maar onpersoonlijke en redelijk vuile buitenwijken. De hostel daarintegen was gelegen in een prachtig gebouw met mooie kamers.Hier konden we dan enkele uurtjes slapen maar omstreeks 3 uur moesten we alweer opstaan om opnieuw richting de luchthaven te vertrekken. Ook onze vlucht naar Cusco verliep vlekkenloos, we maakte kennis met Inca--Cola, een urinekleurig drankje dat volgens ons gemaakt wordt door het oplossen van een pakje bubbelgum kauwgom in een flesje suikerwater. Het is het alternatief voor coca-cola maar wordt wel door de coca-cola company gemaakt. Wanneer het vliegtuig zijn landing inzette kregen we een magnifiek zicht over de Andes en de heilige vallei waar Cusco in gelegen is. Dit is een beeld dat we niet gauw zullen vergeten !
Op de luchthaven stond een vriendelijke Peruviaan met grote glimlach ons op te wachten. Eddy, de vader van het gastgezin waar we de eerste 2 weken zullen verblijven. Hij bracht ons naar zijn huis dat gelegen is in het centrum van Cusco. We kregen onze eigen kamer MET badkamer ! Na een tasje cocathee en een broodje met confituur werden we verplicht om een dutje te doen, dit zou helpen voorkomen dat we hoogteziek werden. Na ons dutje vertrokken we richting de spaanse school die gelegen is in de kunstige wijk San Blas, het is een korte wandeling van 10 minuutjes. Een korte wandeling is hier echter al een hele inspanning op deze hoogte, zeker omdat cusco gelegen is op verschillende bergruggen, wat het klimmen lastig maakt.
Onze eerste indruk van het weer was dat het helemaal niet zo koud was als we op internet gelezen hadden. In de zon was het zelfs bakken en braden. Wanneer we echter binnen in de spaanse school zaten en er meer wolken aan de hemel kwamen daalde de temperatuur aanzienlijk en moesten we een extra pulletje aandoen. Vooral binnen in de huizen is het redelijk fris zonder verwarming, we zullen ons Alpaca deken zeer goed kunnen gebruiken!
In de spaanse school ontmoetten we reeds 2 andere belgen die hier al enkele weken verblijven. Ze hebben ons bij een tasje thee allemaal nutiige weetjes verteld. Na het middageten (kip met rijst, brocolli en wortel) zijn we de nodige spullen gaan kopen in de Supermercado. Dit bleek echter niet de meest propere en goede winkel daarom zullen we volgende keer zeker de andere eens testen.
Momenteel is het nu half 6, maar ons lichaam is het hier niet mee eens. Daarom zullen we nu een beetje uitrusten om morgen fris en monter naar onze eerste spaanse les te kunnen gaan.
We houden jullie zeker verder op de hoogte van ons avontuur!
Niels & Steffi